Pagina “De mensen” 

Anekdotes, herinneringen en verhalen over Hooites Beukema

José Niemeijer-Hommes

Mijn vader, Jan Hommes, heeft bij Hooites Beukema gewerkt. Eerst in de productie en later, toen hij lichamelijke klachten kreeg werd hij een soort klusjesman die allerlei werkzaamheden in de fabriek heeft uitgevoerd. Daardoor kende iedereen hem bij Hooites Beukema.

Een leuke anekdote is wellicht, dat mijn vader en moeder elkaar hebben leren kennen op het fabrieksterrein. Mijn moeder was in 1955 net weduwe geworden en woonde met haar beide dochters in een klein huisje aan de fabriekskade. Aan de voorkant van het huis het Kalkwijksterdiep en aan de achterkant grensde haar tuintje aan het fabrieksterrein, Als mijn moeder buiten de was ophing of in de tuin bezig was zag ze vaak een aantal mannen die in hun schaft in de buitenlucht hun lunch opaten. Mijn moeder haar oog viel op een nette man en mijn vader zijn oog viel op die van mijn moeder. Ze maakten een praatje, van het één kwam het ander. Ze zijn getrouwd in april 1956 en zo werden ze mijn ouders.

Jan Hommes

Jan Hommes

Ik herinner mij nog een ander verhaal:
Mijn vader moest bij Hooites Beukema werken met zoutzuur (anno 2016 met de huidige Arbo- & Milieuwetgeving ondenkbaar)
Het zoutzuur werd in grote glazen flessen aangeleverd. De flessen waren wel een meter hoog en nog wel meer in omtrek.
Er werd wel gemorst met het zoutzuur, wat mijn vader steevast gaten in zijn kleding en sokken opleverde.
Nog hoor ik mijn moeder mopperen als mijn vader weer gaten in zijn kleding had opgelopen.

Daniël Edzes

Mijn vader, Tjarko Edzes, was secretaris van het bestuur van de Coöperatieve Vereniging De Combinatie en tevens directeur bij Strokartonfabriek Hooites Beukema.

Tjarko Edzes

Dat de fabriek vanaf de herbouw in december 1951 liep als een trein verbaasde mijn vader enorm en hij sprak dan ook telkens weer zijn bewondering uit over de technische capaciteiten van de technisch bedrijfsleider Douwe Bakker.

Een anekdote over de bedrijfsleider; de koffieautomaat deed het niet en iemand was daar zo boos over dat hij er een klap tegenaan gaf waardoor de machine nog meer defect raakte. Daarop liet de bedrijfsleider de automaat weghalen met de mededeling dat de koffie automaat er niet eerder weer zou staan dan dat de dader was ontmaskerd. Mijn vader werd gebeld of hij het probleem kon oplossen. Hij spoedde zich naar de fabriek om de rel te sussen en dat zorgde ervoor dat de koffieautomaat gerepareerd werd.

Mijn vader had de gewoonte elke maandagmorgen om 9 uur met de lift naar boven in de fabriek te gaan en via de trap naar beneden. Wat iedereen wist is dat hij het altijd direct door had als er ergens spanningen waren. Het personeel hoefde voor een klacht ook niet naar kantoor maar kon hem ongemerkt even aanspreken. Dit heeft ervoor gezorgd dat er slechts één keer een staking is uitgebroken en deze staking was georganiseerd door Fré Meis.
Toen mijn vader hoorde van de staking ging hij in het Fiatje 1100 van mijn moeder stiekem even kijken hoe de staking verliep. Dit deed hij met zijn hoed diep over het voorhoofd om onherkenbaar te blijven.

Ik herinner mij ook nog dat iemand van de vakbond bij ons thuis aanbelde met een bloemetje. De man vertelde dat hij het erg waardeerde hoe mijn vader met de vakbond omging en dat hij maar al te vaak het verwijt kreeg met de directie onder een deken te liggen. Omdat niet iedereen meebetaalde aan de vakbond maar iedereen wel meeprofiteerde van betere arbeidsvoorwaarden kregen de vakbonden wat geld van de fabriek om hun werk te kunnen doen. Zodoende wist mijn vader ook dat maar 50 % van de werknemers lid waren van de vakbond.

 

De meeste indruk op mij maakte de stoommachine met het enorme wiel met spoelen (generator) die alle voor de fabriek noodzakelijke stroom leverde.
Fascinerend was vooral het draaiwiel waarmee de machine werd uitgeschakeld. Daar niet aan draaien was de boodschap van de machinist, want dan staat de hele fabriek stil.

Henk Smallenbroek

Mijn vader, Tonie Smallenbroek, heeft van 12 mei 1919 tot 23 mei 1965 bij Hooites Beukema gewerkt. Na de oorlog werd hij opzichter. 

Smallenbroek

Tonie Smallenbroek

Er werkten ook twee broers, Jan Jacob en Albert Smallenbroek, bij de fabriek. Van één familie werkten vaak meerdere personen bij Hooites Beukema, zoals bijvoorbeeld ook van de familie Zuur en Ploeger.

We hebben eerst aan de Beukemastraat tegenover de fabriek gewoond (zie de plek in de foto bij het verhaal van Frits Kruse) en zijn rond 1960 verhuisd naar de Zuiderstraat naast de loods van de fabriek. Dat was een dubbele woning (van Hooites Meursing) en aan de andere kant woonde opzichter Prins.

(Bron Beeldbank Groningen)

hb1926a

In de weg zijn de rails zichtbaar, waarover de lorries reden voor het vervoer van de loods naar de schepen. Als kind speelden we met de lorries.

Ik herinner me dat voor de oorlog kalk (in brokken) via het spoor aangevoerd werd en met paard en wagen van het spoor naar de fabriek werd gebracht door Stalhouderij Groeneveld (Sappemeer) of voerman Klaas Sap. Op de foto (deel van de beginfoto) wordt een lading kalk per paard en wagen gebracht.

kalkaanvoer

Het zoutzuur (verdund), in bovengenoemde verhaal van Jan Hommes, werd gebruikt om de zeven en dekens van de baan in het weekend als de fabriek stil stond te reinigen. 

De afscheidsreceptie van mijn vader, Tonie Smallenbroek, heeft plaatsgevonden in Hotel Faber en als afscheidscadeau heeft mijn vader een horloge gekregen waarin staat Hooites Beukema 12-5-1919  23-5-1965.

horloge

Reind Eggens
Mijn vader, W. Eggens, werkte van 1966 tot 1977 bij Hooites Beukema.
Willem Eggens
Hij werkte bij de kleverij samen met K. Schouwman en W. Blijham in een vaste ploeg.
Zelf heb ik ook bij Hooites Beukema gewerkt, maar dat was vakantiewerk.
Ik verving mijn vader vaak wanneer hij op vakantie was en zo werkten er meer kinderen van werknemers.
In de kleverij plakten we soms drie of soms vier vellen karton op elkaar.
De vellen karton gingen door walsen waar waterglas overheen liep.
Aan de andere kant stond dan iemand die de natte vellen opving en op droge vellen neerlegde, tot de gewenste dikte.
Dit werd meestal met drie man gedaan.
Op de kleverij stond een Krause snijmachine die op de foto bediend wordt door T. Drent, voor zover ik weet.
Er was nog een snijder op de afdeling en dat was E. Zuur.
Ook werkte ik vaak op de afdeling expeditie op de heftruck om vrachtauto’s te laden en om stapels karton voor vervoer bij elkaar te zetten en daar waren E. Meertens en mijn vader ook bij aanwezig.
Reind Eggens
Na de sluiting van de fabriek kreeg mijn vader werk als chauffeur op een vleesauto.
Siem Hadderingh-de Boer
Mijn vader was Hendrik (Hennie) de Boer en hij werkte vanaf 1946 bij Hooites Beukema. 

                                               Hennie de Boer                                                  De Kollerstenen

Hij werkte bij de Kollerstenen in drie schiften, zodat wij bij vroege diensten en nachtdiensten altijd s’ avonds warm aten.
Ik herinner me dat hij een blauwe overall met een riem droeg. 
De volgende collega’s herinner ik me; Wilko Witting, Stoffer Mulder en ook Eppo Meyer. 
Stoffer Mulder heeft rond 1957 een bedrijfsongeval gehad. 
De kinderen van de fam. Mulder hebben die nacht bij ons geslapen.
Wij als kinderen spraken altijd over pa zien fabriek.
Op woensdag kwam het bruine loonzakje mee naar huis.
Henk van der Veen (oud werknemer van de NESSO)
Tot op mijn dertiende/veertiende jaar ben ik opgegroeid in Borgercompagnie, waar we veel te maken hadden met stro, graan en aardappelen. Ik heb dan ook veel vrachtwagens, beladen met stropakken, bij ons door het dorp zien rijden, net als vrachtwagens met aardappelen. Voorheen werden deze hoofdzakelijk per binnenvaartschip afgevoerd, net als stropakken en suikerbieten.

Bij NESSO ben ik in 1964 begonnen als jongste bediende, zoals toen gebruikelijk was. In mijn tijd werkten er ongeveer tussen de 75 en 125 mensen bij NESSO. De heer B. Schaap was toen de directeur en hij werd bijgestaan door 4 procuratiehouders. Dat waren o.a. de heren: De Vreeze, Van der Meulen (later directeur van NESSO en Scholten Sappemeer) en Rijkens.  Hooites Beukema uit Hoogezand was één van de aangesloten strokartonfabrieken.Na een korte tijd werd ik op de afdeling boekhouding geplaatst, waar ik het niet naar mijn zin had. Mijn wens was op de afdeling de verkoop of internationale transport te werken. Dat lukte niet. Na verloop van tijd ben ik daarom gaan werken bij de NERUB in Sappemeer.

Op de achtergrond Henk van der Veen. Aan de tafel links directeur Schaap en rechts mevrouw Kathinka Landweer-Burgers en de heer Dirk Landweer, vice-voorzitter van het bestuur van NESSO.

Het V.S. (Verkoopkantoor Strokarton) wordt in 1941 opgericht. Vanaf 1946 is dit kantoor bekend geworden onder de naam NESSO (Netherlands Strawboard Selling Organisation). Het verkoopkantoor is gevestigd in het kantoor van Strokartonfabriek W.A. Scholten, Turfsingel 46 te Groningen.

Het Verkoopkantoor mag (in eerste instantie) niet zelf in Nederland en in Engeland verkopen. Wel zorgt het voor de orderbevestigingen en verdeling van de orders die zowel bij bedrijven als bij de NESSO worden geboekt.Door het Verkoopkantoor komen er gemeenschappelijke prijzen en regelingen voor productiebeperking als de afzet stagneert. Productiebeperking acht men doeltreffender dan prijsverlaging. Het is gebleken dat de kartonafzet weinig verbetert bij een prijsverlaging, terwijl een eenmaal doorgevoerde prijsverlaging naderhand moeilijk weer ongedaan gemaakt kon worden. Onderbezetting veroorzaakt weliswaar verliezen, maar dat accepteert men liever dan prijsbederf. Soms wordt geprobeerd de onderbezettingsverliezen te verkleinen door eenmalig een grote partij karton te verkopen naar “Rood China” en ook een keer naar Cuba. De prijzen liggen dan wel lager, maar dat veroorzaakt geen prijsbederf op de reguliere markten. 

Rond 1960 ontstond het R.A.S. (Research- en Adviesbureau voor de Strokartonindustrie). Deze instantie besteedde o.a. veel aandacht aan een betere proces- en kwaliteitsbeheersing.

In 1974 wordt NESSO opgeheven. Het uittreden van vier fabrikanten is de doodsteek geweest voor NESSO

Mw. Buikema

Mevrouw Buikema heeft een kopie uit een familieboek aangeleverd, daarin staat beschreven dat Buikema en Beukema afstammelingen zijn van de familie Boijkema.

Jacob Jan Beukema is een afstammeling van Grietje (Jans) Boijkema (1739 – 1773). Zij is getrouwd met Jacob Pieters, bakker te Pieterburen. Daarbij wordt de familienaam Beukema aangenomen.

Het verhaal gaat ook over Beukema&Co desondanks interessant.

Zie de informatie over de familie Beukema.

 

Wim Mensinga

hb stoommachine

Ik heb deze foto gemaakt tijdens de sloop van Hooites Beukema. Ik heb de stoommachine een aantal keren zien draaien. (Het linker rad is de Generator. De Generator zorgde voor de nodige stroom waar de fabriek op draaide.)

We liepen als we van de trein kwamen soms even naar de stoommachine toe. De deur stond altijd op een kier.

Een gedeelte van de stoommachine en generator voor de sloop.

(Bron: Jan Gruis Hoogezand)

Stoommachine rond 1976

Bé Huizing

Kan me nog goed de situatie rondom de fabriek herinneren.

De huisjes en het smalle weggetje langs de Kalkwijk en de schuur met de grote deuren aan de Zuiderstraat.

O.a. de brand in 1950 kan ik me nog wel herinneren. Half Hoogezand was op de been om naar de brand te kijken, hoe erg en catastrofaal het ook geweest moet zijn voor directie en personeel.

Het opblazen van de pijp, na het sluiten van de fabriek, staat mij nog helder voor ogen.

Enkele dagen daarna ben ik zo vrij geweest 3 stenen van de schoorsteen mee te nemen als herinnering, zie foto.

De middelste steen is een vanwege zijn vorm duidelijk een steen afkomstig van de opgeblazen schoorsteen.

Roelf van der Tuuk

Mijn vader was eigenaar van Autobevrachting  M. van der Tuuk, toenmalig gevestigd aan het Kattendiep te Groningen.

Logo VdTuuk

Het bedrijf van mijn vader, deed lange tijd zaken met Hooites Beukema te Hoogezand. Al in het klantenboek van 1936 van de autobevrachting kom ik o.a. de naam  Hooites Beukema tegen.

Er werd veel karton vervoerd o.a. in opdracht van Hooites Beukema en de vele andere kartonfabrieken.  Eén van de bestemmingen van karton was Cartonnagefabriek Van Dam In Helmond.

Onder nummer 326 wordt op 17 maart 1936 karton vervoerd voor Hooites Beukema.

Ceres en Union uit Oude Pekela zijn ook kartonfabrieken. 

17031936_326

Het autobevrachtingsbedrijf van mijn vader was de eerste in het land.

Het bedrijf startte in 1933 en heeft tot rond 1970 bestaan.

Meer informatie over autobevrachting M. van der Tuuk.

Ginie Gruisinga

Mijn opa Jans Smit en mijn vader Marchinus Gruisinga werkten bij Hooites Beukema.

Mijn opa is in 1922 bij een bedrijfsongeval om het leven gekomen.

1922 ongeluk

Ook mijn vader heeft in de fabriek een bedrijfsongeval gehad. Op een stormnacht ongeveer 1956 viel er een raam door de wind naar beneden. Precies op de voet van mijn vader.

Hij moest 3 tenen missen. Daardoor kreeg hij elk jaar weer een paar nieuwe schoenen aangemeten.

Hier had hij altijd veel plezier om, want hij kon ook goed lopen op gewone schoenen.

Marchinus Gruisinga

Marchinus Gruisinga

W. Gruisinga (broer van Ginie)

Opa Jans Smit werkte bij de kokers en vader Marchinus Gruisinga bij de kollerstenen.

Voor mijn vader werd het werk na de nieuwbouw gemakkelijker omdat na de nieuwbouw de machines van boven naar beneden geplaatst waren zodat de gekookte stromassa vanzelf uit de koker in de bakken van de kollerstenen liep. Voor de brand stonden alle machines op de begane grond waardoor de gekookte stromassa gedeeltelijk uit de kokers geschept moest worden.

Zelf werkte ik van ongeveer 1949 tot en met 1951 bij machinefabriek Borchers te Sappemeer. En rond 1951 heb ik meegeholpen bij de bouw van een waterfilter in Hooites Beukema. Die waterfilter had ongeveer een hoogte van 3,5 meter en een doorsnede van ongeveer 2,5 meter. Boven was eerst een laag grind en verder was er nog een rooster met kleine gaatjes.

Bij machinefabriek Borchers werden ook de metalen bakken gemaakt waar de kollerstenen in draaiden.

kollerstenen

Antonia Veldhuis

Mijn overgrootmoeder Pietertje Kuiper (geb. 23-10-1857 te Oude Pekela), dochter van Jan Kuiper en Martha Keun (binnenschippers), wordt op 7 juni 1881 dienstmeid bij Jacomijna Hooites – Meursing.

(Bron archief Hoogezand Sappemeer)

Vredenrust

De fraaie (linker) villa “Vredenrust” van Jacomijna Hooites aan de Hoofdstraat en Winschoterdiep, ongeveer tegenover de loods van strokartonfabriek Hooites Beukema. (Tegenover waar nu het “Voor Anker” gevestigd is.)

Pietertje Kuiper blijft dienstmeid bij de weduwe van Roelof Hooites hoogstwaarschijnlijk tot haar huwelijk met Onne Heerlien op 16 juli 1887.

Rond 1899 wordt de villa Vredenrust voor afbraak verkocht, waarna er 14 arbeiderswoningen gebouwd worden.

De arbeiderswoningen staan nu aan de Frans Halsstraat. 

Melle Vegter

Ten tijde van de brand van de fabriek in juli 1950 woonde ik als 10 jarig kind met mijn ouders op de Verlengde Zuiderstraat nr. 7.

(Archief Hoogezand Sappemeer)

Ottens

Rechts de pijp van Hooites Beukema en het winkelpand rechts is groenteboer Ottens.

We woonden naast groenteboer Ottens en werden ’s nachts gewekt door mevrouw Ottens.

Zij riep schreeuwend over straat, belde aan en riep:

“Opstoan, tot berre uut, de Rus is in ’t laand”

(Opstaan, het bed uit, de Russen zijn ons land binnengevallen).

Dat bericht bleek al snel niet juist te zijn, maar de brand kan ik mij  nog goed herinneren.

hb 20

Jan Niemeijer

Jan Niemeijer reed vroeger met een tankauto met waterglas langs de strokartonfabrieken en kwam zo ook bij Hooites Beukema.

GemboWaterglas werd o.a. toegepast om karton te lijmen. De tankauto is van de firma Smit Midwolda. Op de tankauto staat Gembo: Gemeenschappelijk energie maakt bloeiende onderneming.
Niemeijer herinnert zich een bord bij de fabriek met de tekst: “Uit de as herrezen.”

Anneke van Loon

Opa, Hendrik Kijf, heeft bij Hooites Beukema gewerkt en ik bracht soms samen met moeder eten naar opa in de fabriek. Hendrik Kijf was stropaktrekker. Wij woonden aan de Kalkwijk. Herinnert zich dat opa en oma naar de fabrieksfeesten van Hooites Beukema gingen.

Jan Pieter de Groot

Onlangs las ik in de Regiokrant over uw onderzoek naar de voormalige strokartonfabriek Hooites Beukema. Daar de families Hooites en Meursing vanwege mijn bloedverwantschap met zowel Hooites als Meursing en mijn interesse in de genealogie van Groninger families heb ik dit met belangstelling gelezen en vervolgens uw fraai geïllustreerde website bekeken.

Bij mijn zoektocht vond ik diverse artikelen betreffende Hooites Beukema die ik hierbij mee zend.

Hieronder twee bijzondere krantenartikelen:

1. Dat het 25 jarig huwelijksfeest van de heer en mevrouw Beukema tegelijk gevierd wordt met het 25 jarig huwelijksfeest van opzichter Johann Janssen en boekhouder Ter Velde.

Zie twee krantenartikelen uit de Provinciale Drentsche en Asser courant van april 1889.

Hotel Roelfsema is sinds 1901 Hotel Faber.

25 j huw Beukema

2. Dat de 71 jarige IJlle Barelds 60 jaar onafgebroken werkzaam geweest is voor Hooites Beukema.

1929 Barels 60 jaar in dienst

Bertha Broekema

De man van mevrouw Broekema, Jan Karel Broekema, was in de jaren 70 vrachtrijder van stro voor “De Combinatie”.

(Bron Bertha Broekema)

JK Broekema

Mijn man moest, net als alle andere strorijders, zélf de wagen laden. Veel boeren hielpen nog wel de pakken uit de schuur of de strobult buiten richting vrachtwagen te krijgen, maar de strorijder zelf moest élk pak op zijn plek leggen. Zijn werktuig was een strohaak, waarmee hij elk pak een voor een  aanpikte. Dat laden gebeurde  volgens een uitgekiend schema: elke laag ligt anders als de onderliggende laag. Zo krijg je een zekere verankering in de lading. Is te zien op de foto. En met lossen kreeg hij ze voor de 2e keer te verwerken. Zo’n  vracht stro, truck en aanhanger, ca. 10-11 ton.

Zeer zwaar lichamelijk werk! Vroeger had je de zgn. dorsmachine pakken: rond 50 kg. Later kwamen de zgn. pick-up pakken: rond 20 kg. Verschil in gewicht maar ook in aantal wat er verwerkt moest worden voor een vracht.

Mevrouw Broekema heeft onder andere het onderstaande stroleveringsformulier van de “De Combinatie” opgestuurd.

(Bron Bertha Broekema)

stroleveringsformulier

Zie de overige opgestuurde in te vullen formulieren voor de levering van stro.

Overige administratieve formulieren “De Combinatie”

mr. J.P.A. Wortelboer, oud notaris te Bedum

Jan-Paul Wortelboer bezoekt vanwege zijn hobby regelmatig de Groninger Archieven te Groningen. 

Reeds een aantal keren heeft hij hulp geboden bij het zoeken naar informatie over de historie van Hooites Beukema, waarvoor dank.

Op 4 juli 2016 vindt Jan-Paul de volgende akte van notaris Jan Piccardt te Hoogezand: “Op 24 december 1883 leent Wiebe Heerdt, schipper, gedomicilieerd te Hoogezand, f 1.000,- van de firma Hooites en Beukema (eigenaren Jacomijna Meursing weduwe Roelof Hooites te Hoogezand, en doctor Jacob Jan Beukema, fabrikant, wonende te Groningen). Voor de firma treedt op als mondeling gevolmachtigde Kornelis Roelfs te Velde, boekhouder, wonende te Kalkwijk.

Akte Wiebe Heerdt

Wiebe Heerdt, binnenvaart schipper, vestigt een hypotheek op een overdekt schuitje, genaamd Onrust.
(GrA, notaris Jan Piccardt te Hoogezand, toegang 105, inv. nr. 162, aktenummer 451, 24 dec. 1883)

Mw. Rijkens – Roukema

Mijn man, Willem Rijkens, heeft van 1 september 1949 tot de sluiting rond 1978 bij Hooites Beukema op ’t kantoor gewerkt.  De fabriek was voor Willem heel belangrijk. Hij was pas 51 jaar toen zijn werkzaamheden daar noodgedwongen stopten. Hij wilde daarna persé op het oude fabrieksterrein wonen en ons huis stond dan ook op de Meursinghof.

Willem Rijkens

Een foto uit rond 1955 tijdens een fabrieksuitje bij het Paterswoldsemeer. In het midden Willem Rijkens. Links Douwe Bakker, daarnaast waarschijnlijk Alie Knollema, naast Willem Rijkens Nanco Hooijer en Amy Bakker – Dijkhuizen.

Tijdens ziekte na een operatie werd het loonzakje gebracht door de Heer Gruis met wie Willem een goede verstandhouding had. Nadat het fabrieksleven gestopt was, kwam Willem bijna iedere woensdagmorgen nog bij de Familie Gruis op koffiebezoek.

Van loonzakje gesproken: als vrouwen van werknemers erover praatten kon het bedrag in het loonzakje wel eens ter sprake komen. Het gebeurde dat vrouwen vervolgens hun man moesten vragen waarom de ene werknemer meer geld in het loonzakje ontving dan de andere-. Een smoes was dan bijvoorbeeld: “ik zit nog niet op mijn volle loon”, terwijl een deel van het geld direct in de kroeg was uitgegeven !

Op de fabriek was een werknemersfonds voor brillen en nieuwe kunstgebitten. Op een gegeven moment bleek er geen geld meer te worden uitgekeerd. Willem Hendriksen tipte dit- aan de Heer Gruis. En ja: bij controle bleek het geldkistje leeg te zijn. Daarop is de beheerder van het kistje ontslagen.

In eerste instantie werd er bij Hooites Beukema geen pensioen opgebouwd. We hebben het aan de Heer Houwing te danken dat er een pensioenregeling kwam. Tijdens een vergadering heeft Houwing zelfs gedreigd per direct ontslag te nemen als die er niet zou komen. Op advies van de Heer Edzes is dat door de boeren diezelfde avond toegezegd !

Op de fabriek was een Kaartclub en ook de kaartavonden waren voor Willem belangrijk.

(Bron Jan Gruis)

Kaartclub

De tweede van rechts is Willem Rijkens

Roel de Vries

Mijn vader Jacob de Vries heeft van 1953 tot ongeveer-1964 als bankwerker-draaier/monteur bij Hooites-Beukema gewerkt. 

Jacob de Vries bij de draaibank van Lierenfabriek H.E. Bodewes Werfkade Martenshoek (27 augustus 1951) waar hij op dat moment werkte.

(Bron Roel de Vries)

jacob de vries 27081951

Roel de Vries vond de smidse hamer, merk Bastion, die zijn vader gebruikte bij Hooites Beukema terug bij een oomzegger op zolder.

(Bron Roel de Vries)

In de Gemeente Hoogezand-Sappemeer was ook een bedrijfsvoetbal competitie en ik heb het genoegen gehad om af en toe als 18-19-20 jarige mee te spelen in het voetbal elftal RED-STAR van Hooites- Beukema. Er was een voetbalcompetitie tussen o.a. de bedrijven van Hoepman, Atlanta, Beukema, Bodewes scheepswerven en W.A. Scholten. De wedstrijden werden gespeeld op de voetbalvelden achter instituut Hommes te Hoogezand. We speelden in witte shirts en broeken met het logo Red-Star.

(Bron Tom Doornbos)

red-star

Voetballers van Red Star

Verder heeft er nog een Duitse vrachtwagen met stro in het Kalkwijkster diep gelegen. Dat weet ik nog omdat aan de andere kant van het diep, werkplaatsen waren van de Gemeente Hoogezand-Sappemeer en daar werkte ik toen.

Mijn vader werd vaak uit bed gehaald vanwege een storing in de fabriek.

Jan Nico Wilkens

Begin 2017 vond de heer Wilkens uit Wildervank in zijn archief een briefkaart uit 1923 van Hooites Beukema aan de firma K. & J. Wilkens te Veendam. Van hem kregen we deze briefkaart, waarvoor hartelijk dank.

Over de kaart valt te zeggen dat hij uit een serie van kaarten afkomstig is die in één keer zijn gedrukt en door middel van perforatie van elkaar werden gescheurd. Dit gebeurde vooral bij de zogenaamde firmabriefkaarten, ofwel de grootgebruikers van de briefkaarten destijds. Verder zien we naast de langebalkstempel met volgnummer *2* op de zegel ook nog de bestellerstempel D9 van de postbode die de kaart bij de firma K. & J. Wilkens heeft bezorgd in Veendam.

Waarschijnlijk ging de offerte over de levering van aardappelmeel. Hooites Beukema gebruikte aardappelmeel in die tijd als lijm voor karton.

De firma K. & J. Wilkens had rond 1923 de volgende bedrijvigheid: een aardappelmeel- en dextrinefabriek,  een houthandel, zagerij en schaverij. In 1948 werd het predicaat “Koninklijke” verleend vanwege het 125-jarig bestaan.

De firma K. & J. Wilkens bestaat niet meer, Jan Nico Wilkens was de laatste directeur van dit bedrijf.

Peter Zwaal (bedrijfshistoricus,www.peterzwaal.nl)  

Het bedrijf F. Faber’s Fabrieken voor Houtbewerking N.V. (Assen) verwierf in 1961 van NESSO een contract voor de levering van pallets ten behoeve van het kartontransport.

https://www.poolingpartners.com/app/uploads/2016/11/history-image-1.jpg

In 1960 had Faber reeds met succes een tweetal proeforders mogen uitvoeren. Het was de destijds 19-jarige K.W.T. (Kees) Faber die deze proeforders en het daarop volgende contract wist binnen te slepen. Voor het bedrijf Faber, dat op dat moment vooral botervaten en kisten produceerde, betekende het contract een doorbraak op het gebied van de palletfabricage, waarin het uiteindelijk toonaangevend zou worden. Kees Faber had aanvankelijk helemaal geen weet van het bestaan van NESSO en stootte bij zijn acquisitiebezoekjes aan de diverse strokartonfabrieken keer op keer zijn neus. Totdat de procuratiehouder van De Vrijheid (Veendam) hem vertelde dat de strokartonfabrieken hun strategische grondstoffen en emballagematerialen centraal inkochten en hij zich dus tot de zogenaamde Kalkcommissie van NESSO diende te wenden…. Fabers leveranties van pallets aan de strokartonindustrie liepen geleidelijk op van circa 100.000 gulden in 1961 naar meer dan 1.200.000 gulden in 1971. De neergang van de strokartonindustrie had voor Faber gelukkig geen desastreuze gevolgen, omdat deze neergang zich voltrok op het moment dat het bedrijf juist bezig was een meer gevarieerde klantenportfolio op te bouwen. Als de neergang van de strokartonindustrie vijf of zes jaar eerder was ingezet had dat mogelijk ook Faber de das om gedaan….

Frits Kruse

Ongeveer in het midden van de Beukemastraat, recht tegenover de fabriek woonde ik in mijn prille jeugd (1936 – zes jaar) met mijn ouders in een zijkamer van een dubbele woning.

Kruse

 

De strokartonfabriek van Hooites Beukema was een beeldbepalende factor voor de woonomgeving in het voorste gedeelte van de Kalkwijk. ’s Zondagsavonds zo tegen een uur of tien begon de stoker van de fabriek de ketels “op stoom te jagen”. Met een hels kabaal pufte een straal stoom/heet water in het Kalkwijksterdiep. De pakken stro, grondstof voor de fabricage van het strokarton, lagen huizenhoog op het terrein opgestapeld. Veel van de woningen aan de Fabriekskade en de Beukemastraat waren fabriekswoningen en werden ook bewoond door de fabrieksarbeiders. De Kalkwijk was open water en stond in verbinding met het Winschoterdiep. Over de Kalkwijk vooraan een fietsbruggetje (Gepkes bruggie), bij het spoor een draaibrug en over het Winschoterdiep een houten hoogholtje die later werd vervangen door een ijzeren exemplaar. 

(Bron archief Hoogezand Sappemeer)

hb 1929

Frans Luijckx

Frans Luijckx uit Sappemeer heeft in september 1980 tijdens de sloop  van Hooites Beukema foto’s gemaakt.

Links de pijp voor het opblazen en rechts de situatie erna.

Links het hoofdgebouw met een hoogte van 32 meter voor het opblazen en rechts erna.

Heeft u een leuk verhaal over Hooites Beukema of heeft uw familie bij Hooites Beukema gewerkt, dan graag een  e-mail naar HooitesBeukema@videowerk.nl.

Indien uw familie bij Hooites Beukema gewerkt heeft graag vermelden wat voor werk hij/zij op de fabriek deed en het liefst met een foto (ongeveer van die tijd).

In de rubriek “Ik Zoek” van voorheen Het Nieuwsblad van het Noorden heeft de onderstaande foto gestaan.

roland

Op de foto staan, o.a. de heren Boiten, Dilling, Wolda, Ploeger, V.d. Meer en Broekema, werknemers van Hooites Beukema en de chauffeur Ep Doornbos. 

Dit is een groep mensen die een reisje met busonderneming Roland van Slochteren gemaakt heeft.

Wie herkent nog meer personen en weet eventueel waar de reis naar toe is geweest?